﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle>
      <ISSN> 4695-2676</ISSN>
      <Volume>8</Volume>
      <Issue>30</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>9</Month>
        <Day>11</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>آسیب‌شناسی آموزش ادبیات عربی در نظام حوزه پی‌آمدهای روش‌های تجزیه‌ای در فهم متون عربی‌، ترجمه و تفسیر قرآن</VernacularTitle>
    <FirstPage>45</FirstPage>
    <LastPage>77</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>سید محمد کاظم</FirstName>
        <LastName>حسینی حکیم</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>سید محمد علی</FirstName>
        <LastName>هاشمی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2026</Year>
      <Month>9</Month>
      <Day>11</Day>
    </History>
    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;مساله بنیادین در حوزه مطالعات زبانی علوم دینی، سیطره نگاه &amp;laquo;تجزیه&amp;zwnj;گرا&amp;raquo; و &amp;laquo;قاعده&amp;zwnj;محور&amp;raquo; به&amp;zwnj; جای &amp;laquo;کاربردی&amp;zwnj;محور&amp;raquo; بودن متون آموزشی است که میان دانش ادبی و فرآیند استنباط علوم اسلامی، گسستی عمیق ایجاد کرده است؛ به&amp;zwnj;گونه&amp;zwnj;ای که پژوهشگران، علی&amp;zwnj;رغم تسلّط بر قواعد صرفی و نحوی، در فهم &amp;laquo;مراد جدّی&amp;raquo; متکلّم و تحلیل شبکه&amp;zwnj;ای واژگان قرآن و احادیث، با بن&amp;zwnj;بست مواجه می&amp;zwnj;شوند. مصاحبه حاضر، با پرداختن به این مشکل، تبیین می&amp;zwnj;کند که متون آموزشی فعلی، نه بر اساس نیازهای تفسیری و فقهی، بلکه بر پایه سنّت&amp;zwnj;های آموزشیِ انتزاعی شکل گرفته&amp;zwnj;اند و خروجی آنها، ضعف در معنا&amp;zwnj;شناسی واژگان و نارسایی در درک سیاق&amp;zwnj;های پیچیده است. ضرورت این بحث، از آنجا ناشی می&amp;zwnj;شود که هرگونه خطا در مبانی ادبی، مستقیماً به انحراف در فتوا و تفسیر می&amp;zwnj;انجامد؛ در نتیجه، روند آموزش ادبیات در حوزه&amp;zwnj;های علمیه، نیازمند گذار از رویکردهای تجزیه&amp;zwnj;ای صِرف، به سمت رویکردهای متن&amp;zwnj;گرا، سیاق&amp;zwnj;محور، پیام&amp;zwnj;پایه و مبتنی بر نظریات نوین زبان&amp;zwnj;شناسی، ادبیّات و نقد ادبی است. بر این اساس، پرسش اصلی آن است که چگونه می&amp;zwnj;توان با کاربست دستاوردهای نوین زبان&amp;zwnj;شناسی و بازنگری اجتهادی در قواعد ادبیات عربی، نظام پژوهشی و آموزشی لغت و ادبیات را در حوزه&amp;zwnj;های علمیه، ارتقا داده و خلأهای روش&amp;zwnj;شناختی در تفسیر قرآن و استنباط فقهی را برطرف کرد؟ از ویژگی&amp;zwnj;های برجسته این مصاحبه، ارائه راه&amp;zwnj;کار عینی، عملی و تجربه&amp;zwnj;شده، مبتنی بر روش طبیعی یادگیری زبان، نقد علمیِ رویکردهای رایج تفسیری و ریشه&amp;zwnj;شناسی&amp;zwnj;های لغوی و ترسیم یک نقشه راه جامع علمی از مبانی معرفت&amp;zwnj;شناختی گرفته تا نظریه متنی و تفسیری جهت تحقّق کلان&amp;zwnj;پروژه &amp;laquo;اجتهاد در ادبیات&amp;raquo; است.&lt;/p&gt;</OtherAbstract>
    <ObjectList />
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/fa/Article/Download/54763</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>