﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle><ISSN> 4695-2676</ISSN><Volume>7</Volume><Issue>25</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>11</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle /><VernacularTitle>نگاهی به شخصیت قرآنی حافظ</VernacularTitle><FirstPage /><LastPage /><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>محمد جواد</FirstName><LastName>حسنی</LastName><Affiliation>1</Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>13</Day></History><Abstract /><OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;خواجه شمس &amp;zwnj;الدین محمّد شیرازی مشهور به &amp;laquo;حافظ&amp;raquo; از ادیبان و شاعران شیعه در قرن هشتم هجری است. وی که بر علوم مختلف دینی تسلّط داشت، در شیراز از محضر عالمان زمانه خود خوشه&amp;zwnj;چینی کرد؛ امّا غزلیات و مکتب و تسلّط شعری و ادیبانه&amp;zwnj;اش بر سایر شؤون و زوایای علمی و شخصیّتی وی سایه افکنده است. با این حال او در زمانه خویش و پس از آن، تنها با یک عنوان به شهرت رسید و تخلّص شعری&amp;zwnj;ای که برای خویش برگزیده نیز &amp;laquo;حافظ&amp;raquo; است. به راستی که او حافظ قرآن بود و روشن است که این توانمندی را ارزشمندترین ویژگی خود می&amp;zwnj;دانست.&lt;/p&gt;</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">حافظ، قرآن، حافظیه</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/fa/Article/Download/50236</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle><ISSN> 4695-2676</ISSN><Volume>7</Volume><Issue>25</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>11</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle /><VernacularTitle>انتقام گیرندگان از بنی اسرائیل؛ بررسی تطبیقی «عِباداً لَنا» بر اساس آیه پنجم سوره اسراء</VernacularTitle><FirstPage /><LastPage /><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>سید روح الله</FirstName><LastName>موسوی</LastName><Affiliation /><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>13</Day></History><Abstract /><OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;تعبیر قرآنی&amp;laquo;عِباداً لَنا&amp;raquo; یکی از فرازهای مهمّ مرتبط با بنی اسرائیل در آیات ابتدایی سوره اسراء است. قرآن کریم با تعابیری چون &amp;laquo;اُولی بَأسٍ شَدیدٍ&amp;raquo;، &amp;laquo;فَجاسوا خِلالَ الدِیارِ&amp;raquo; و &amp;laquo;وَ لِیُتَبِّروا ما عَلَوا تَتبیرًا&amp;raquo; اقتدار گروه &amp;laquo;عِباداً لَنا&amp;raquo; را به تصویر کشیده است. اینان کسانی&amp;zwnj; هستند که پس از فساد و برتری&amp;zwnj;جویی بنی اسرائیل در دو مرحله، انتقام سختی را برای آنان رقم می&amp;zwnj;زنند. پژوهش حاضر با مطالعه تحلیلی و تطبیقی، به دنبال پاسخ به این سؤال مهم است که آیا &amp;laquo;عباداً لنا&amp;raquo; مربوط به گذشته بوده و انتقام از بنی اسرائیل محقّق شده است؟ یا همچنان باید منتظر آن گروه ماند؟ بسیاری از مفسّران، این گروه را مربوط به گذشته&amp;zwnj;های دانسته&amp;zwnj;اند، امّا با استمداد از قرائن متّصله و منفصله&amp;zwnj;ای چون &amp;laquo;بعثنا&amp;raquo;، &amp;laquo;عباداً لنا&amp;raquo;، &amp;laquo;اموال و بنین&amp;raquo; و نیز روایات فراوانی که در این زمینه صادر شده، می&amp;zwnj;توان پیدایی این گروه را به آینده نزدیک یا دور نسبت داد.&lt;/p&gt;</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">برتری‌جویی بنی اسرائیل، فساد بزرگ یهودیان، قوم لجوج، سخت‌گیری بر یهود، معارف قرآن و حدیث</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/fa/Article/Download/50237</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle><ISSN> 4695-2676</ISSN><Volume>7</Volume><Issue>25</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>11</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle /><VernacularTitle>تحلیل انتقادی از باورمندی به نحوست و شومی  با رویکرد عقلی و نقلی</VernacularTitle><FirstPage /><LastPage /><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName> محمدامین</FirstName><LastName>قوچانی غروی</LastName><Affiliation>موسسه امام صادق علیه السلام </Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>13</Day></History><Abstract /><OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;باور به وجود نحسی و شومی در پدیده&amp;zwnj;های پیرامونی، همواره واکنش انسان را برای توجیه و مقابله با آن به دنبال داشته است. گاهی انسان برای توجیه شومی، تا مرز جبرگرایی نیز پیش می&amp;zwnj;رود. هرچند قرآن کریم و معصومان^ ضمن تاکید بر اختیارمندی انسان، برخی راهکارهای عملی جهت به آرامش رسیدن وی و دور ساختن نحوست&amp;zwnj;های واقعی و مقابله با نحسی&amp;zwnj;های خیالی را ارائه کرده&amp;zwnj;اند، امّا کنکاش در ادلّه عقلی و نقلی گویای آن است که تبیین عقلی و هستی&amp;zwnj;شناسانه برای نحوست و عوامل مؤثر بر ایجاد آن، ممکن به نظر نمی&amp;zwnj;رسد. در نوشتار پیش &amp;zwnj;رو بر اساس روش توصیفی- تحلیلی و با نگاه به آیات قرآن و احادیث معصومان^، پس از مفهوم&amp;zwnj;شناسی نحوست و شومی، تلاش می&amp;zwnj;شود تا جایگاه این مفاهیم در هندسه نظام هستی مشخّص گردد. همچنین، رویکرد آیات قرآن و احادیث معصومان^ در زمینه معرّفی عوامل و زمینه&amp;zwnj;های رایج و مرتبط با نحوست و شومی مانند سعد و نحس روزها و هنگامه&amp;zwnj;ها، چشم&amp;zwnj;زخم، فال&amp;zwnj;زدن و طیرة مورد بررسی قرار گرفته است. راه&amp;zwnj;کارهای منطقی و صحیح برای مواجهه با این باور در احادیث معصومان^ نیز بیان شده&amp;zwnj;اند.&lt;/p&gt;</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">اختیارمندی انسان، چشم‌زخم، فال‌زدن، طیرة، ساعات نحس، معارف قرآن و حدیث </Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/fa/Article/Download/50238</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle><ISSN> 4695-2676</ISSN><Volume>7</Volume><Issue>25</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>11</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle /><VernacularTitle>روش‌های بهره‌گیری از ظرفیت حج در ترویج فرهنگ اهل ‌بیت علیهم السلام با تکیه بر آیات و روایات</VernacularTitle><FirstPage /><LastPage /><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>رضا</FirstName><LastName>بیرانوند</LastName><Affiliation /><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>13</Day></History><Abstract /><OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;حج، رویدادی بزرگ در جهان اسلام، همراه با اجتماع میلیونی زائران خانه خدا برای انجام اَعمال است. این اجتماع عظیم، ظرفیت&amp;zwnj;هایی را در اختیار مروّجان فرهنگ قرار می&amp;zwnj;دهد. این ظرفیت&amp;not;ها وقتی در کنار نقش و روش&amp;zwnj;های اهل &amp;zwnj;بیت علیهم السلام در ترویج اسلام و جایگاه ایشان در میان مسلمانان قرار می گیرد، مروّج را به این نتیجه می&amp;zwnj;رساند که بهترین راهکارِ ترویجی را می&amp;zwnj;توان از سیره اهل &amp;zwnj;بیت علیهم السلام استخراج کرد. این مختصر، سعی کرده است، با استفاده از قرآن و متون حدیثی، روش هایی را استخراج و در دو دسته گفتاری و رفتاری ارائه نماید. در این دو گروه، تنها مهم&amp;zwnj;ترین مواردی که در ترویج فرهنگ اهل&amp;zwnj; بیت علیهم السلام کارآمد بوده و امروزه قابلیت اجرایی دارد، آمده است.&lt;/p&gt;</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">تبلیغ، زیارت خانه خدا، ماه ذی الحجّه، سیره اهل بیت علیهم السلام، معارف قرآن و حدیث</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/fa/Article/Download/50240</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle><ISSN> 4695-2676</ISSN><Volume>7</Volume><Issue>25</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>11</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle /><VernacularTitle>شناخت و راه‌کار ارتقای کتاب «زیارة العتبات المقدّسة»</VernacularTitle><FirstPage /><LastPage /><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>عباس</FirstName><LastName>محمودی</LastName><Affiliation /><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>13</Day></History><Abstract /><OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;کتاب زیارة العتبات المقدّسة، توسّط گروهی از پژوهشگران مؤسّسه علمی ـ فرهنگی دار الحدیث تألیف و در سال 1396 خورشیدی منتشر شد. این کتاب، اثری مهم، مفید و مختصر در حوزه زیارت معصومان علیهم السلام است. تخصّص، دقّت و نام&amp;zwnj;آوری پژوهشگران این اثر، اعتباری مضاعف به آن می&amp;zwnj;بخشد. از سوی دیگر مطالعه نقّادانه این کتاب، موجب کشف برخی اشکالات و نواقص می&amp;zwnj;شود. در مقاله کنونی، نتیجه نگاه نقّادانه، با هدف اصلاح و تقویت کتاب و الگودهی به آثار دیگر، ارائه می&amp;zwnj;گردد. استفاده از منابع واسطه یا با اعتبار کمتر، ارائه اطّلاعات بدون آدرس، ارجاعات اشتباه، بیان برخی مطالب غیر لازم، ذکر نشدن برخی مطالب مورد نیاز زائر، نیاوردن برخی مطالب مأثور و آوردن مطالب غیر مأثور، برخی از گزاره&amp;zwnj;هایی است که با رفع و اصلاح آنها، ارزش این اثر، افزون خواهد شد. اهمّیت موضوع کتاب از یک سو و انتشار آن از سوی یک مرکز علمی مهم، ضرورت ارزیابی و نقد این اثر را مضاعف می&amp;zwnj;کند. پژوهش حاضر تلاش نموده پس از معرّفی مختصر کتاب، به تبیین اشکالات آن بپردازد. نقدها در دو محور شکلی و محتوایی تنظیم شده است.&lt;/p&gt;</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">زیارت عتبات، کتاب همراه زائر، آیت الله ری¬شهری، دار الحدیث، نقد کتاب</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/fa/Article/Download/50241</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle><ISSN> 4695-2676</ISSN><Volume>7</Volume><Issue>25</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>11</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle /><VernacularTitle>نگاهی گذرا به کتاب  «پرستشگاه های ادیان آسمانی در قرآن و حدیث»</VernacularTitle><FirstPage /><LastPage /><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>فرزین</FirstName><LastName>حبیب زاده</LastName><Affiliation>دانشگاه علامه طباطبایی</Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2025</Year><Month>5</Month><Day>13</Day></History><Abstract /><OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;پرستشگاه ها اماکن مقدّس مذهبی و محلّ اجتماع پیروان ادیان هستند. بخش بزرگی از آنچه به امور دینیِ فردی و اجتماعی شخص و اعتقادات و مناسک مذهبی ارتباط پیدا می-کند با این اماکن پیوند خورده است. همچنین بسیاری از پرستشگاه&amp;zwnj;ها مراکز علم و فرهنگ، پایگاه سیاسی و نظامی، محل تبلیغ و اموری از این قبیل نیز بوده&amp;zwnj;اند. در قرآن کریم، با تعابیر گوناگون از پرستشگاه های ادیان اسلام، مسیحیت و یهودیت سخن به میان آمده که گاهی مقصود، پرستشگاه به طور عموم است و احکام و خصوصیات آن، همۀ ادیان مذکور را شامل می شود، مانند واژۀ &amp;laquo;بیت&amp;raquo; و &amp;laquo;محراب&amp;raquo;؛ گاهی نیز از اماکن مذهبی و معابد هر یک از این ادیان با عناوین خاصّی نظیر بیَع، صومعه، صلوات و مساجد نام برده شده است. روایات اهل بیت علیهم السلام در موضوع پرستشگاه، اغلب در جهت تبیین آیات مرتبط با این موضوع، به ویژه دربارۀ مساجد اسلامی و آداب و احکام آن است. اثر پیشِ رو در اصل، پایان نامه نگارنده در دانشگاه علامه طباطبایی بود و سپس از سوی نشر جهاد دانشگاهی به شکل کتاب، چاپ شد. در نگاشته حاضر، چکیده و گزارشی از این کتاب ارائه می&amp;zwnj;شود. در این کتاب با بهره گیری از قرآن و روایات اهل بیت علیهم السلام و با نگاه تطبیقی به عهد قدیم و جدید، نظر مهم&amp;not;ترین و اصلی ترین منبع و مرجع استنباط احکام الهی یعنی قرآن و حدیث را در موضوع پرستشگاه&amp;zwnj;های ادیان، مورد بررسی و تحلیل قرار می&amp;zwnj;دهد. در این پژوهش ضمن واژه شناسی و مفهوم شناسی مصطلاحات مرتبط، به توصیف پرستشگاه پرداخته و در ذیل برخی از مباحث، دیدگاه های دیگران مطرح کرده است. بررسی های این تحقیق نشان می&amp;zwnj;دهد که قرآن کریم، با یادکرد مثبت از پرستشگاه های ادیان ابراهیمی، هرگونه تعرّض به این اماکن و ممانعت از آن را منع می&amp;zwnj;کند. همچنین ساختن مسجد بر مزار بزرگان دین و انبیای الهی و عبادت و نمازخواندن در جوار مزار ایشان، امری پسندیده به شمار رفته و در طول تاریخ اسلام، این نوع از احترام و بزرگداشت بزرگان و شخصیت های دینی و مذهبی از شعائر الهی به حساب آمده است.&lt;/p&gt;</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">اماکن مقدّس، مسجد، صومعه، بیَع، صلوات، ادیان الهی، عهد قدیم و جدید، معارف قرآن و حدیث</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/fa/Article/Download/50242</ArchiveCopySource></ARTICLE></ArticleSet>