﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle>
      <ISSN> 4695-2676</ISSN>
      <Volume>8</Volume>
      <Issue>30</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>9</Month>
        <Day>11</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>پیوند صرف، لغت و ترجمه؛ حلقه مفقوده فهم متن در نظام آموزشی حوزه</VernacularTitle>
    <FirstPage>98</FirstPage>
    <LastPage>124</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>احسان الله</FirstName>
        <LastName>درویشی</LastName>
        <Affiliation>دانشگاه قم</Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>احمد</FirstName>
        <LastName>براریان</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2026</Year>
      <Month>9</Month>
      <Day>11</Day>
    </History>
    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;دانش صرف، با وجود جایگاه بنیادین آن در شناخت ساختار واژگان و زمینه&amp;zwnj;سازی برای فهم متون دینی، در نظام آموزشی حوزه&amp;zwnj;های علمیه با چالش&amp;zwnj;هایی مانند جدایی از دیگر دانش&amp;zwnj;های ادبی و همچنین دور شدن از هدف غایی خود، یعنی فهم قرآن و حدیث، مواجه شده است. حجّت الاسلام و المسلمین احسان &amp;zwnj;الله درویشی، پژوهشگر و مدرّس حوزه علمیه، به واکاوی وضعیت جاری این دانش می&amp;zwnj;پردازد. مساله اصلی، گسست موجود میان دانش صرف با دانش&amp;zwnj;های لغت، نحو، بلاغت و ترجمه از یک سو، و فقدان رویکرد مساله&amp;zwnj;محور در عرصه آموزش و پژوهش از سوی دیگر است؛ کاستی&amp;zwnj;ای که سبب شده برخی از طلّاب با وجود فراگیری قواعد نظری، در کاربست آنها برای حلّ مسائل واقعی مرتبط با فهم آیات و روایات، ناتوان بمانند و بسیاری از پژوهش&amp;zwnj;های ادبی نیز به جای گره&amp;zwnj;گشایی از متون دینی، به سمت مباحث انتزاعی و کم&amp;zwnj;ثمر سوق یابند. اهمّیت و ضرورت این مساله در آن است که صرف، حلقه نخست از زنجیره فهم متن است و هرگونه ضعف در آن، تمام مراحل بعدی تفسیر، ترجمه و استنباط را تحت تأثیر قرار می&amp;zwnj;دهد. پرسش محوری مصاحبه چنین است که با چه روش&amp;zwnj;ها و رویکردهایی می&amp;zwnj;توان آموزش و پژوهش در دانش صرف را به گونه&amp;zwnj;ای متحوّل ساخت که با دانش&amp;zwnj;های لغت و ترجمه پیوندی ناگسستنی یابد، بر محور مسائل واقعی قرآن و حدیث شکل بگیرد و در نهایت، طلبه را به توانایی تحلیل دقیق و کاربردی متون دینی برساند؟ ویژگی شاخص این مصاحبه، ارائه یک افق روشن و چندبُعدی برای پژوهش&amp;zwnj;های صرفی و لغوی است که همزمان به &amp;laquo;مساله&amp;zwnj;محوری&amp;raquo; بر اساس آیات و روایات، &amp;laquo;پیوستگی میان&amp;zwnj;رشته&amp;zwnj;ای&amp;raquo; صرف با لغت و ترجمه، &amp;laquo;آسیب&amp;zwnj;شناسی آموزشی&amp;raquo; و &amp;laquo;طرّاحی پژوهش&amp;zwnj;های میدانی جهت اصلاح کتاب درسی و روش&amp;zwnj;های آموزشی&amp;raquo; می&amp;zwnj;پردازد و با ذکر نمونه&amp;zwnj;های متعدّد از خطاها و ظرفیت&amp;zwnj;های تحلیل صرفی، نقشه راهی عملی را برای پیوند دوباره این دانش با هدف اصلی&amp;zwnj;اش یعنی خدمت به فهم معارف دینی ارائه می&amp;zwnj;کند.&lt;/p&gt;</OtherAbstract>
    <ObjectList />
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/en/Article/Download/54765</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>