﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle>
      <ISSN> 4695-2676</ISSN>
      <Volume>8</Volume>
      <Issue>31</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>10</Month>
        <Day>29</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>حوزه‌های مساله‌خیز در پیوند زبان‌شناسی کهن با زبان‌شناسی نوین</VernacularTitle>
    <FirstPage>83</FirstPage>
    <LastPage>116</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>مجتبی</FirstName>
        <LastName>رستمی کیا</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>سید محمد علی</FirstName>
        <LastName>هاشمی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2026</Year>
      <Month>10</Month>
      <Day>29</Day>
    </History>
    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;فهم دقیق، سیستماتیک و نظام&amp;zwnj;واره از متون وحیانی و استخراج نظام&amp;zwnj;های جامع اجتماعی، اقتصادی و حکومتی از دل قرآن و روایات، نیازمند ابزار منضبط و جامع زبان&amp;zwnj;شناختی است؛ با این حال، پژوهش&amp;zwnj;های کنونی در عرصه&amp;zwnj;های فقه، اصول و تفسیر به دلیل تقلیل&amp;zwnj;گرایی در نظام آموزشی ادبیات عرب و غفلت از ظرفیت&amp;zwnj;های ابزاری دانش زبان&amp;zwnj;شناسی نوین، با کاستی&amp;zwnj;ها و انسدادهای جدّی روش&amp;zwnj;شناختی مواجه است. این گفت&amp;zwnj;وگو با رویکردی آسیب&amp;zwnj;شناسانه به تبیین حوزه&amp;zwnj;های مساله&amp;zwnj;خیز در پیوند زبان&amp;zwnj;شناسی کهن با مکاتب زبان&amp;zwnj;شناسی نوین پرداخته و نقش زبان&amp;zwnj;شناسی را در حوزه&amp;zwnj;های مختلف علوم انسانی بازخوانی می&amp;zwnj;کند. ضرورت پرداختن به این مساله از آن&amp;zwnj;جا ناشی می&amp;zwnj;شود که اتّکای محض به شیوه&amp;zwnj;های آموزش فعلی و قواعد آکادمیک، پژوهشگر متون دینی را از درک اصیل زبان و کشف فضاها و عوالم کلّی متن باز داشته و ظرایف بیانی قرآن و حدیث را مغفول می&amp;zwnj;نهد. پرسش اصلی این گفت&amp;zwnj;وگو آن است که مهم&amp;zwnj;ترین حوزه&amp;zwnj;های مساله&amp;zwnj;خیز و خلأهای پژوهشی در پیوند زبان&amp;zwnj;شناسی کهن با زبان&amp;zwnj;شناسی نوین چیست و چگونه می&amp;zwnj;توان با بازنگری شیوه&amp;zwnj;های آموزش و پژوهش در علوم زبانی، ساز و کار استخراج نظام&amp;zwnj;های کلان را از متون قرآن و حدیث احیا کرد؟ از ویژگی&amp;zwnj;های برجسته این مصاحبه، رویکرد انتقادی، جامع&amp;zwnj;نگر و ساختارشکنانه برآمده از سال&amp;zwnj;ها دغدغه&amp;zwnj;مندی پژوهشی و نگاه کاربردی است که فراتر از تئوری&amp;zwnj;های محض، به نقد جدّی وضع موجود آموزش و پژوهش از جمله رشته&amp;zwnj;بندی&amp;zwnj;های تکثیری و پاره&amp;zwnj;پاره شدن علوم انسانی در نظامات آکادمیک و حوزوی می&amp;zwnj;پردازد. این گفت&amp;zwnj;وگو ضمن تبیین ضعف&amp;zwnj;های ساختاری متون درسی رایج (نظیر نفوذ ناآگاهانه مکتب گشتاری ـ زایشی چامسکی بر کتاب&amp;zwnj;های مقدّماتی نحو و آسیب&amp;zwnj;های آموزش منطق در سال&amp;zwnj;های ابتدایی)، راهکارهای عملی روشنی برای بازگشت به زبان متعارف عصر نزول و احیای جایگاه زبان&amp;zwnj;شناسی به عنوان مادر علوم ارائه می&amp;zwnj;دهد.&lt;/p&gt;</OtherAbstract>
    <ObjectList>
      <Object Type="Keyword">
        <Param Name="Value">فقه اللّغة، معناشناسی، مکاتب زبان‌شناسی، زبان قرآن، تفسیر نظام‌مند قرآن، زبان‌شناسی در حوزه علمیه، زبان متعارف و زبان معیار، علوم میان‌رشته‌ای ادبیات عرب و قرآن و حدیث</Param>
      </Object>
    </ObjectList>
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/ar/Article/Download/55250</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>