﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle>
      <ISSN> 4695-2676</ISSN>
      <Volume>8</Volume>
      <Issue>30</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>9</Month>
        <Day>11</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>«اجتهاد مهارت‌محور» در برابر محال‌انگاری دست‌یابی به اجتهاد  نمونه موردی: دانش صرف و فقه اللّغه</VernacularTitle>
    <FirstPage>78</FirstPage>
    <LastPage>97</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>سید حسن</FirstName>
        <LastName>رفعتی زاده</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>محمد مصطفی </FirstName>
        <LastName>یکتایی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2026</Year>
      <Month>9</Month>
      <Day>11</Day>
    </History>
    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;دانش صرف و فقه اللّغه در نظام علمی حوزه&amp;zwnj;های علمیه جایگاه تعریف شده&amp;zwnj;ای دارند. فارغ از وضعیت کنونی این دو دانش در نظام آموزشی موجود، بایسته&amp;zwnj;های آموزشی و پژوهشی برای ارتقای بهره&amp;zwnj;وری از آنها، موضوع مصاحبه حاضر است. پرسش اساسی این است که دانش&amp;zwnj;های صرف و فقه اللّغه به چه میزان و چگونه در فرآیند اجتهاد و دیگر ساحت&amp;zwnj;های طلبگی مانند تبلیغ، تأثیرگذار هستند؟ حجّت الاسلام سید حسن رفعتی&amp;zwnj;زاده در پاسخ به &amp;laquo;میزان تأثیرگذاری&amp;raquo; و &amp;laquo;جایگاه دانش&amp;zwnj;های ادبی در فرآیند اجتهاد&amp;raquo;، نظریه آموزشی &amp;laquo;اجتهاد مهارت&amp;zwnj;محور&amp;raquo; را مطرح کرد. این نظریه در سه ضلع &amp;laquo;قاعده&amp;zwnj;شناسی&amp;raquo;، &amp;laquo;مهارت&amp;zwnj;محوری&amp;raquo; و &amp;laquo;الگوریتم&amp;raquo; و در دو سطح &amp;laquo;اجتهاد جواهری&amp;raquo; و &amp;laquo;اجتهاد تمدّنی&amp;raquo; خلاصه می&amp;zwnj;شود. آنگاه به وضعیت&amp;zwnj;شناسی آموزشی و پژوهشی این دو دانش پرداخته و در ادامه، مهارت&amp;zwnj;های صرفی و فقه اللغوی معرّفی می&amp;zwnj;گردد. رفعتی&amp;zwnj;زاده معتقد است نتیجه کاربست این مهارت&amp;zwnj;ها در تفسیر و ترجمه بلاغی قرآن و حدیث نمایان می&amp;zwnj;شود. ویژگی این مصاحبه، مهارت&amp;zwnj;محوری و تمرکز بر مقوله اجتهاد به همراه اصلاح نگاه &amp;laquo;محال&amp;zwnj;انگاری دستیابی به اجتهاد&amp;raquo; است. او نظریه یادشده را یک زیربنا می&amp;zwnj;داند که تأثیر آن در مباحث تربیتی، مباحث آموزشی و تمدّنی ظاهر می&amp;zwnj;شود.&lt;/p&gt;</OtherAbstract>
    <ObjectList />
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/ar/Article/Download/54764</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>