﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle>
      <ISSN> 4695-2676</ISSN>
      <Volume>8</Volume>
      <Issue>29</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>8</Month>
        <Day>8</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>محورهای پژوهشی در دو رویکرد نگاه آلی و استقلالی به دانش صرف</VernacularTitle>
    <FirstPage>103</FirstPage>
    <LastPage>121</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>محمدرضا</FirstName>
        <LastName>مدرسی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>احمد</FirstName>
        <LastName>براریان</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2026</Year>
      <Month>8</Month>
      <Day>8</Day>
    </History>
    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;دانش صرف با وجود جایگاه مهم آن در شناخت ساختار واژگان و فهم معنای دقیق آنها، در فضای علمی حوزه علمیه با چالشی در تعریف هویت و اهداف خود مواجه است؛ چالشی که از دوگانگی میان نگاه آلی و ابزاری به این دانش از یک سو و نگاه تخصّصی و استقلالی به آن از سوی دیگر نشأت می&amp;zwnj;گیرد. حجّت الاسلام و المسلمین محمّد رضا مدرّسی در این مصاحبه به بررسی این دوگانگی و تأثیر آن بر پژوهش و آموزش صرف می&amp;zwnj;پردازد. مساله اصلی که وی تبیین می&amp;zwnj;کند، عدم تفکیک میان دو رویکرد &amp;laquo;صرف حوزوی&amp;raquo; (آنچه طلّاب برای فهم متون دینی به آن نیاز دارند) و &amp;laquo;صرف بما هو صرف&amp;raquo; (مباحث تخصّصی این دانش، فارغ از کاربرد آن در فهم متون دینی) است؛ وضعیتی که سبب شده از یک سو ظرفیت&amp;zwnj;های وسیع پژوهشی در ساحت معنایی دانش صرف شکوفا نشود و از سوی دیگر، سودمندی برخی از پژوهش&amp;zwnj;های تخصّصی به دلیل عدم تناسب با نیازهای عمومی طلّاب مورد تردید قرار گیرد. تفکیک این دو رویکرد از آن جهت دارای اهمّیت است که صرفِ معنامحور تأثیر مستقیمی بر فهم متون دینی دارد و این در حالی است که عرصه معنایی دانش صرف با خلأهای جدّی مواجه است؛ به همین دلیل، لازم است که پژوهش&amp;zwnj;های صرفی بر این دست از موضوعات متمرکز شده و تحقیقات کم&amp;zwnj;فایده از اولویت&amp;zwnj;های پژوهش خارج گردند تا نیازهای این عرصه با سرعت و کیفیت بیشتری تأمین شوند. پرسش محوری مصاحبه این است که با توجّه به دو رویکرد یاد شده، چه موضوعاتی برای انجام پژوهش&amp;zwnj;های صرفی اولویت دارند و چگونه می&amp;zwnj;توان میان نیازهای طلّاب با ظرفیت&amp;zwnj;های آموزشی ـ پژوهشی دانش صرف پیوند برقرار کرد؟ ویژگی شاخص این مصاحبه، تبیین دو رویکرد کلّی &amp;laquo;صرف حوزوی&amp;raquo; و &amp;laquo;صرف بما هو صرف&amp;raquo; در دانش صرف و تأکید بر ضرورت عبور از بسندگی به قواعد لفظی و ورود جدّی به عرصه معنایی است؛ عرصه&amp;zwnj;ای که می&amp;zwnj;تواند میان دانش صرف با دانش&amp;zwnj;های لغت، نحو، بلاغت و اصول فقه پیوندی عمیق برقرار سازد، صرف را از نگاه سطحی &amp;laquo;ابزار تجزیه کلمه&amp;raquo; برهاند و ظرفیت&amp;zwnj;های آن را برای فهم لایه&amp;zwnj;های عمیق&amp;zwnj;تر معنا در قرآن و حدیث برجسته کند.&lt;/p&gt;</OtherAbstract>
    <ObjectList>
      <Object Type="Keyword">
        <Param Name="Value">معناشناسی ساختارهای صرفی، روش‌های تعلیمی صرف، معنا محوری در صرف، رابطه صرف با بلاغت، علوم میان‌رشته‌ای ادبیات عرب و قرآن و حدیث</Param>
      </Object>
    </ObjectList>
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/fa/Article/Download/54381</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>